Anti-kraak in de pastorie van de Sacrementskerk

Boom in de tuin van de pastorie
Boom in de tuin van de pastorie

Een jongen fietst langs. Hij ziet ons rommelen in een afvalcontainer bij de kerk. Ik voel mij betrapt. Alsof dat niet mag. Hij stopt en vraagt wat wij doen. “Wij zoeken leistenen voor een schuurtje,” antwoorden wij.

Hij kijkt in de container. Er liggen inderdaad leistenen. Hij vraagt of we meer leistenen zouden willen. We kijken hem aan. Wat bedoelt hij?

Hij vertelt dat er in de kerk nog veel meer leistenen zijn. Wij vragen hem hoe hij dat weet. Hij vertelt dat hij anti-kraak heeft gewoond in de pastorie.

 “Ik heb alle sleutels nog.” zegt hij. Veel zijn die sleutels niet meer waard. Want over een aantal weken zijn de sloten verworden tot stof.

 Ik kan het niet laten hem te vragen of ik de pastorie een keer mag zien. De kerk heb ik al gezien van binnen, maar de pastorie nog niet. Hij vertelt dat de pastorie erg mooi is. En dan wordt ik helemaal nieuwsgierig.

“Prachtige tegels van binnen en leistenen op het dak,” zegt hij.

Ik krijg het telefoonnummer van de jongen om een afspraak te maken. Zodat ik de pastorie kan zien.

Het weekend daarop spreken we af. Hij komt vrolijk aangefietst en zet zijn fiets tegen het hek dat om de kerk heen staat. Hij schuift datzelfde hek, iets verderop bij de pastorie, opzij. Zo kunnen we er in. We gaan via de tuin naar de voorkant van de pastorie. Ik kijk door de ramen naar binnen. Er zitten prachtige glas in lood schuifdeuren in de ruimte.

Glas in lood deuren
Glas in lood schuifdeuren

Hij steekt de sleutel in het slot. De deur gaat open. Maar onmiddellijk gaat er een alarm af. Hij schrikt. Ik schrik ook. Wat moeten we doen? Komt er nou iemand? Maar er valt hier toch niks te halen? Of zijn ze bang dat daklozen het gebouw innemen?

Naambordje
Naambordje

We twijfelen. Zullen we wel of niet naar binnen. We besluiten het er op te wagen. Snel naar binnen, even kijken en dan als de sodemieter weer naar buiten. 

Als we binnen staan stopt het alarm. Dat is mooi. Nu kunnen we rustig rondkijken. Maar helemaal gerust is hij er niet op. 

Ballustrade
Ballustrade

Ik loop via een prachtige trap omhoog.

Boven laat hij mij de kamers zien. Hij vertelt dat hier ooit hooggeplaatste geestelijken sliepen. Veel is er niet meer van over. De kamers zijn de laatste jaren verhuurd aan anti-krakers en asielzoekers.

Kamer boven
Kamer boven

Aan de achterkant is er een mooi uitzicht op de Vogelwijk.

Uitzicht Vogelwijk
Uitzicht Vogelwijk

Hj laat de tegeltjes, de trappen en de rode lopers zien. Het is allemaal wat gehavend. Maar iets van de oude glorie is er nog wel in te zien.

Trap met rood tapijt en mooie tegels aan de wand
Trap met rood tapijt en tegels aan de wand

Het is een wirwar van kamers, trappen, deuropeningen en ruimtes.

Deuropening naar het trappenhuis
Deuropening naar het trappenhuis
Trap
Trap naar beneden

Hij vertelt me dat er beneden een grote kluis staat. Echt zo’n kast die je in je huis zou willen hebben. Maar hij is zo zwaar dat je vele honderden euro’s aan transportkosten kwijt zou zijn om die te kunnen meenemen.

Loodzware kluis
Loodzware kluis

Af en toe gaat het alarm af. Er is geen touw aan vast te knopen. We negeren het maar.

Als we weer naar buiten lopen zie ik het rode autootje staan (zie blog).

Autootje vanuit de tuin
Autootje vanuit de tuin

Inmiddels is die weg. Maar toen nog niet. Ik kijk nog een keer om en loop dan de tuin uit.

De pastorie wordt nu, een aantal weken later, afgebroken.

Pastorie langzaam gesloopt
Pastorie langzaam gesloopt

De bomen zijn niet meer.

Afgekapte bomen
Afgekapte bomen

Vaarwel pastorie.

Tractor sloopt de pastorie
Tractor sloopt de pastorie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.