Zomaar een plek

De deuren van een auto staan open. Ik hoor geluiden. Maar ik weet niet zeker of het is wat ik denk. Ik kijk beter naar de auto. Zitten er wel mensen in? De ramen zijn geblindeerd. Ik kan niks zien. 

Weer die geluiden. Die in tempo en hoogte toenemen. 

Vaak wordt deze parkeerplaats gebuikt om te kunnen pauzeren. Nu niet. Er is niemand. Ik zit op een bankje en blijf turen. Naar de auto.

Dan stapt er een meisje uit de auto. In haar onderbroek. De achterklep staat open. Ze doet haar kleren aan. Op klaarlichte dag. Daarna komt er ook een jongen tevoorschijn. Ook hij is in zijn onderbroek. 

Ik kijk een andere kant op.

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.