De Uithof, verrassend mooi

Ik heb altijd gedacht dat De Uithof alleen uit de ijsbaan bestond.

Fout. 

Zeker, bij de De Uithof is een ijsbaan. Maar wat ik niet wist is dat er een heel natuurgebied naast ligt.

Het Van Berckenrodepad was het eerste weggetje wat ik volgde. Een fietspad met daarnaast een voetpad. Ik volgde het voetpad langs het water. Toen die zich afsplitste bleef ik het water volgen. 

Uitzicht op het water
Uitzicht op het water

Wat later zag ik een hek met bord verschijnen.

Hek met bord
Hek met bord

Als er in Den Haag zo’n hek is, weet je dat het meestal betekent dat er Schotse Hooglanders zijn die daar vrij grazen. 

En inderdaad, er stond een bord over deze dieren. Een waarschuwing met de uitleg dat je vijfentwintig meter afstand moet houden, op het pad moet blijven en ze niet moet voeren.  Zouden die beesten je dan kunnen aanvallen?

Ik liep wat trillerig verder. 

En verdraaid. Daar was een Hooglander.

Schotse Hooglander kijkt mij aan
Schotse Hooglander kijkt mij waarschuwend aan

En natuurlijk niet vijfentwintig meter van mij verwijderd. Maar pontificaal op mijn pad. Ik schrok. Had ik uitwijkmogelijkheden? Ik keek naar rechts, daar was het water. Links was het beest.

Moest ik er zo stil mogelijk langs schuiven? Op twee meter afstand? Maar wat als hij in een galop op mij af zou komen rennen? Zou hij mij op zijn scherpe hoorns spiezen? Ik had geen keus.

Schotse Hooglander in de aanval?
Schotse Hooglander in de aanval?

Ik sloop op mijn tenen

Ik durfde het beest niet aan te kijken. Als ik langs deze Hooglander zou komen, zou ik niet meer terug kunnen. Ik hield mijn adem in. Schuifelde. Een paar kleine stapjes. Goed op mijn voeten letten. En toen, yes! Ik was er langs.

Hooglanders zijn prachtig. Maar zo dicht langs ze lopen geeft toch niet echt een ontspannen gevoel.

Daarna zette ik de vaart er in. Ik keek om mij heen.

Plas en bomen
Plas en bomen

En achter mij.

Pad achter mij
Pad achter mij

 

Aan de overkant was dit te zien.

Overkant: huizen en bootje
Overkant: huizen en bootje

Ik zag dat ik aan het einde van het pad naar links kon. Daar liep de Uithof nog allerlei kanten op. Het was groter dan ik dacht.

Maar ik had besloten nu de overkant van het water te verkennen. Het Wenpad. Een smal landweggetje tussen het water en de kassen in. Met af en toe een huis.

Wenpad, landweggetje
Wenpad, landweggetje

En toen… Dat kon niet waar zijn. Ik liep er op af. En jawel, dichter B weer.

Gedicht van B: Ontsnappen aan de tijd
Gedicht van B: Ontsnappen aan de tijd

Was hij hier ook? Dat was raar. En ik maar denken dat hij een stranddichter was.

Of was het een zij?

2 Replies to “De Uithof, verrassend mooi”

  1. Verrassend mooi!
    En dan zijn we zondag in feite alleen om het park heengelopen..
    Erin zijn er nog vele kronkelige paadjes en bruggetjes en misschien ook nog wel zo’n ‘aaibare’ Hooglander! Die hebben we de laatste keer niet gespot..

  2. Wat was ik blij dat ik niet weer oog in oog met zo’n Hooglander stond. Maar wat de Uithof betreft, je hebt gelijk! Er zijn nog veel paadje en bruggetjes te ontdekken.

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.