Van wie is deze auto?

Rode auto op het bouwterrein van de Sacrementskerk
Van wie is deze auto?

Al vanaf het begin van het openbreken van de Sportlaan voor de Sacrementskerk (zie blog Sacrementskerk), staat er een auto geparkeerd die van niemand blijkt te zijn. De hekken zijn lang geleden geplaatst maar nog steeds heeft de eigenaar zich niet gemeld. 

Het is nu een maand later en nog steeds staat dat rode autootje met stickers daar. Achter de ruitenwissers prijkt een kartonnetje. Waarschijnlijk met de mededeling deze auto te verwijderen. Het lijkt mij een auto van een jong iemand.

De opengebroken weg is bijna dichtgegooid. Hoe zouden die mannen dat gedaan hebben? Het stuk weg onder de auto moest ook open. 

Auto met stickers voor de kerk
Auto met stickers aan de zijkant

Van wie is deze auto? Niemand weet het.

Ik ben op google gaan kijken en vond dat de auto een APK keuring in november moet krijgen. Zou de eigenaar dan een paar maanden op vakantie zijn? Of is het een gestolen auto? 

Twee buitenlands uitziende mannen waren bezig met de weg. Ik kende hen nog niet. Ik benaderde ze. De motor van de traktor ging uit.

Tracktors op bouwterrein
Traktor op het bouwterrein

“Weten jullie van wie deze auto is,” vroeg ik hen? “Auto van jou,” vroegen zij? “Nee, hij is niet van mij. Maar weten jullie van wie die wel is?”Hebben opdracht gekregen dicht gooien. 

“Wat zeggen jullie?”

”Wij moeten deze straat weer dichtmaken.”

“Wat…” vroeg ik hen?”“Dichtmaken? Gaan jullie de weg dichtmaken? Is de weg klaar?” Het leek of mijn keel werd dicht geschroefd.

“Ja, bijna klaar. Vandaag klaar.”“Wat?? Vandaag al?” “Ja, wij alleen zijn voor dichtgooien.”

Weg is klaar
Weg is dicht

“En dan,” vroeg ik?

“Ik weet niet, ik weet niet. Alleen deze opdracht gekregen. Maar ik heb gisteren wel gehoord dat de kerk wordt gesloopt. “Kerk gesloopt,” vroeg ik met verstikte stem? 

“Wanneer niet weten.”

De motor werd weer gestart. Er moest worden doorgewerkt. Het zweet brak mij uit. Ik had zo graag een tijdstip van overlijden gehad zodat ik waardig afscheid van de kerk zou kunnen nemen. Maar elke keer als ik het iemand vroeg was het antwoord: ik weet het niet.

Dan morgen maar weer kijken of de kerk er nog staat.

Ik passeerde een gevallen straatnaambordje.

Bordje Segbroeklaan op de grond
Bordje Segbroeklaan op de grond

Raar dat ik dan toch de neiging heb om zo een bordje mee te nemen. Maar ik heb het niet gedaan.

 

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.