Wat is dat voor iets groots en zwarts op dag 12?

Kootwijkerzand

Logistiek gaat het momenteel als volgt: auto op eindpunt. Fietsen naar beginpunt. Wandelen naar eindpunt. Auto naar beginpunt. Fiets op auto. Terug naar huis.

Vandaag is het: auto naar Hoenderloo. Fietsen naar Kootwijk (14 kilometer). Wandelen naar Hoenderloo.

Het heeft ook wel iets.

Zo door Nederland crossen.

Ik stap op de fiets.

En stel mijn telefoon in.

Met Google Maps.

En begin te fietsen.

Google leidt mij over zandpaden, bulten, keien, hobbels en stronken.

Niet echt heel soepel allemaal.

Bij de eerste serieuze zandheuvel kom ik tot stilstand. Mijn wiel is vastgelopen.

Oei.

Dat wordt even lopen.

Als ik weer op de fiets wil stappen zie ik een bordje met: ‘verboden toegang’. ‘Broedseizoen van de vogels’.

Wat nu?

Waarom heeft Google daar niks van gezegd?

Ik kijk naar de kaart.

Dat wordt een lange weg omrijden.

Want de broedende vogels blijken overal.

En de zandheuvels onvermijdelijk.

Na anderhalf uur kom ik uitgeput aan in Kootwijk. 

Bezweet. Moe. Zware benen.

Ik plof neer op het terras in Kootwijk waar ik al eerder heb gezeten.

En wil niet meer wandelen.

Maar ik besef mij dat ik geen keus heb. In Kootwijk is geen bus. De auto staat in Hoenderloo. En terugfietsen is geen optie.

Dan toch maar wandelen.

Het uitzicht vanaf het terras is mooi.

Dat geeft hoop.

Aan de overkant van het terras zie ik twee mensen rustig een boekje uitzoeken in de Kootwijkse minibieb.

En hier hebben ze op wel heel creatieve wijze een bordje gemaakt.

Verboden afval te storten

Bij het verlaten van Kootwijk zie ik een moestuin. Daar staat een familie. Zij kijken uit over de tuin. En zwaaien mij vriendelijke gedag.

Maar wat is er met die mensen?

Er is iets vreemd.

O.

Ha ha.

Het zijn vogelverschrikkers!

Goh, ze lijken net echt.

Er zijn veel mooie huizen in Kootwijk.

En de natuur in Kootwijk en omgeving is ook niet verkeerd.

Er is veel afwisseling.

En ik passeer een vreemd houten bankje met een gat erin.

Waarom zou dat gat er in zitten?

Zou dat om te plassen zijn?

Moet je daar een emmer onder zetten?

Hm.

Na een grote zandvlakte waar ook Radio Kootwijk is stuit ik op een ijscokar.

Na deze kar komen er steeds meer bomen.

Het verandert in een groot, donker, stil bos.

En dan.

Ineens!

Hoor ik geritsel.

Brr…

Ik kijk naar rechts.

Is daar iets?

Ik houd mijn adem in.

En kijk goed.

Ik zie iets zwarts.

Wat zou dat zijn?

Ik kijk nog eens goed. 

O god, nee toch?!

Ja.

Twee enorme wilde zwijnen zijn aan het snuffelen op nog geen drie meter van mij verwijderd.

Help.

Wat moet ik doen?

Gaan ze mij aanvallen?

Ik houd mij doodstil. En beweeg niet.

Wat een slagtanden!

Ze kunnen mij zo verpletteren. Als ze mij niet vertrouwen. 

Ik tril. Die onzekerheid. Ik wacht.

Wel niet wel niet.

En dan zetten ze het ineens op een rennen. 

Gelukkig.

Niet mijn kant op.

Opgelucht haal ik adem. 

Snackbar in Kootwijk waar ik even bij kom

5 reacties op “Wat is dat voor iets groots en zwarts op dag 12?”

  1. De logistiek is voor mij een eye opener. Auto met fiets. Fietsen. Wandelen naar auto. Auto. Auto naar fiets en weer naar huis. In plaats van Google Maps kun je overwegen een gps (voorbeeld Garmin) aan te schaffen. Dat geeft ook veel plezier en gemak hoe te lopen met veel meer kleine paadjes die je dan kan volgen om toch zo efficiënt mogelijk op je aanvankelijke plaats van bestemming weer te kunnen geraken. En als vertier thuis kun je achteraf zien hoe je bent (om)gelopen. D’r blijven onderweg nog genoeg verrassingen over. Met een groet, Harold

  2. Oei, oei, die wilde zwijnen. Gelukkig is het goed afgelopen. Gelukkig heb ik dit zelf nooit meegemaakt. Misschien houd ik daarom toch meer van de polder.
    En dat gat op dat bankje? Wist je dat echt niet? Daar heeft een boompje gestaan, zodat je lekker in de schaduw kan zitten. Waarschijnlijk is het boompje dood gegaan. Je schiet lekker op. Volgende week ga ik weer een stuk Trekvogelpad lopen. Veel zin in. Groetjes, Ellen.

    1. Wat leuk zeg, van die boom en dat bankje! Dat wist ik inderdaad niet!
      En wat een goed idee.
      Jij gaat ook weer lekker aan de wandel.
      Veel plezier met het Trekvogelpad!

  3. De app @Topogps is heel handig. Kost een paar euro en je hebt de laatste versie van de topografische kaarten op jouw telefoon. Ook kaarten van andere landen zijn beschikbaar. Vervolgens kun je gpx-bestanden binnenhalen en heb je de route op de app en daarmee de kaart staan.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.