Duinoord

Sweelinckplein

Duinoord is een wijk met statige huizen.

Omdat ik wat te vroeg ben voor een afspraak loop ik wat rond. Op de hoek van een smalle straat, de Van Blankenburgstraat, zie ik op een wat onverwachte plek een bankje staan. Een bankje in de schaduw.

Van Blankenburgstraat

Het uitzicht vanuit dit bankje is een hoge muur. De stoep voor het bankje is smal. Het is mij een raadsel waarom deze bank hier staat.

Als ik voorbij het kruispunt kijk zie ik een mooie huizenrij staan.

Kruispunt

Zeker de moeite waard om naar te kijken vanuit het bankje, zij het niet dat een auto mij het zicht belemmerd.

Dan maar verder lopen.

Huis met torentjes gebouwd in
1893

Dit huis is op de hoek van de Banstraat, Sweelinckplein. Er is een steen in de muur gemetseld met een naam en datum er op: ‘Gelegd door K. Abraas 26 juli 1893’.

De voorletter na de K is doorgekrast en daardoor niet meer te lezen.

Tegenover dit huis staat een grote villa, villa ‘Duinoord’. 

Duinoord

In hun tuin staat een beeld tussen twee huizen ingeklemd. Jammer dat dit beeld niet wat meer ruimte heeft gekregen.

Iemand heeft een Unox muts
op het hoofd van dit beeld
gezet

Dit huis en nog andere grote statige huizen aan het Sweelinckplein worden neorenaissance herenhuizen genoemd.  Gebouwd rond 1895.

Sinds 1978 zijn alle huizen aan het Sweelinckplein op de lijst van Rijksmonumenten geplaatst.

Het Sweelinckplein is ovaalvormig en wordt doormidden gesneden door een weg. In het midden is een plantsoen. Waar je kan zitten.

Daar staat ook een transformatorhuisje bespoten met graffiti kunst. De graffiti lijkt op te gaan in het plantsoen. Zo mooi is het afgesteld op het groen erachter. Het is gemaakt door Jillie van der Veen, voorjaar 2019.

Graffiti van Jillie van de Veen

Er staat ook een beeld van Jan P. Sweelinck in het park, naar wie het plein is vernoemd.

Gemaakt door Dirk bus

Het bovenste deel daarvan is een naakte man.

Het onderste deel het hoofd van de componist Jan P. Sweelinck (1562-1621). Ik begrijp niet helemaal de relatie tussen die twee.

In het perkje staan bankjes. Deze staan bijna altijd in de zon door het open karakter van het plein. Het is hier stil op een enkele voorbij rijdende auto na. Er zijn bloemen, bomen en veel groen. Een prettige plek om even tot jezelf te komen.

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.